ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ - ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΕΙΣ

Μετά από εναν προϋπολογισμό που κάνει τη φτώχεια και την ακρίβεια καθεστώς... Μετά από διαδοχικό κλείσιμο δεκάδων βιομηχανιών... Μετά από την αμφισβήτηση των συλλογικών συμβάσεων και του συνδικαλισμού... Μετά από την πολιτική επιστράτευση των ναυτεργατών... Μετά από την απειλή για «άνοιγμα» του ασφαλιστικού και νέα ληστεία στο λαϊκό εισόδημα... Μετά από μια άγρια επίθεση από την κυβέρνηση των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εργοδοτών... Μετά από μια χωρίς προηγούμενο σιωπή και συναινετική στήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης...
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΜΑΡΤΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ
Και ενώ καθημερινά όλο και περισσότεροι επιβεβαιώνουμε ότι αυτή η κυβέρνηση υπηρετεί το αντίπαλο στρατόπεδο, τα αντίπαλα συμφέροντα από αυτά του εργαζόμενου κόσμου, όλο και περισσότερο δυσπιστούμε για το αν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να τους σταματήσουμε, να τους φρενάρουμε, να τους βάλουμε εμπόδια στην παραπέρα ληστεία της τσέπης μας, της εργασίας μας, της ίδιας μας της ζωής. Η βεβαιότητα ότι αυτή η κυβέρνηση μας κλέβει, αυτή η πολιτική μας συμπιέζει, συνοδεύεται από την αβεβαιότητα για το τι μπορούμε να κάνουμε και για το αν αυτό που θα κάνουμε, θα έχει αποτέλεσμα.
Γιατί έχει σημασία λοιπόν να απεργήσουμε;
Γιατί πρέπει οι αντίπαλοι (Καραμανλής, βιομήχανοι, τραπεζίτες, εργοδοσία) να πάρουν ένα μήνυμα ότι αυξανόμαστε. Ότι αυξάνεται η δυσαρέσκεια και η αγανάκτησή μας για τους μισθούς πείνας, την ανεργία, τις απολύσεις και τα υπερκέρδη τους. Αλλά ότι αυξανόμαστε και όλοι όσοι οργιζόμαστε και αντιδρούμε.
Να πάρουν ένα μήνυμα ότι η βουβή δυσαρέσκεια βγαίνει στο δρόμο και δεν εγκλωβίζεται στον καναπέ. Γιατί αυτή η πολιτική πολλά έχει επενδύσει στην προσδοκία να κάτσουμε καλά, ήσυχοι, μόνοι μας και φοβισμένοι. Γιατί η μειοψηφία των κερδών και της εκμετάλλευσης, στηρίζεται στη σιωπηλή και «φρόνιμη» πλειοψηφία του κόσμου της δουλειάς.
Γιατί ο Καραμανλής (που παρουσιάζεται άφωνος και άσχετος για τον φόνο) θα πιεστεί από μια πετυχημένη απεργία. Γιατί μόνο με μια τέτοια απάντηση μπορούμε να αποφύγουμε τα χειρότερα. Ας δούμε πώς οι προκλητικές δηλώσεις των υπουργών υπέρ των τραπεζιτών, μετατράπηκαν σε «φιλολαϊκές» προτροπές. Την ίδια ώρα που η πολιτική του Καραμανλή εξακολουθεί να είναι «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή οι πιο απαρχαιωμένες, δοκιμασμένες, αποτυχημένες, νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Γιατί μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να δείξουμε και να αποδείξουμε ότι ο μόνος τρόπος για να κερδίσουμε – ή έστω για να μην χάσουμε κι άλλα – είναι να αγωνιστούμε. Ας παρουμε παράδειγμα από την δίκαιη απεργία των ναυτεργατών και την φασιστικής έμπνευσης επιστράτευση που κήρυξε η κυβέρνηση.
Γιατί ακόμη κι αν εκνευριζόμαστε και θυμώνουμε με τις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, που ξεκομμένες από τα προβλήματα του εργαζόμενου, δεν οργανώνουν τον αγώνα και απλά υψώνουν φραστικά και μόνο τους τόνους, γεννώντας την απογοήτευση... Ακόμη κι αν απογοητευόμαστε από τη μυωπία της αριστεράς που αντί να κινείται με τη λογική να δώσει μάχη, είτε αλλοιθωρίζει προς το ΠΑΣΟΚ είτε καταναλώνεται σε διασπαστικές μικροκομματικές περιχαρακώσεις... Η συμμετοχή μας στην απεργία είναι ένα μήνυμα και σε αυτούς: «Αλλάξτε δρόμο, αλλάξτε τακτική».
Γιατί μόνο αν αγωνιστούμε θα στείλουμε μήνυμα και σε όσους σήμερα θέλουν, αλλά δεν μπορούν: Σε όλους τους εργαζόμενους σε δουλειές εργοδοτικής τρομοκρατίας και εκφοβισμού. Στους νέους εργαζόμενους που παίρνουν μισθό – χαρτζηλίκι υπό το φόβο της απόλυσης, τον εκβιασμό της ανεργίας, της μερικής απασχόλησης, της μαύρης εργασίας. Στη νεολαία γενικά, που μετά από την κατάλληλη «κατεργασία» που περνά, δεν έχει ελπίδα και εμπιστοσύνη στη συλλογικότητα, στην αλληλεγγύη, στον αγώνα.
Γιατί μόνο έτσι, θα είμαστε εμείς αυτοί που θα θέσουμε το πρόβλημα, θα καθορίσουμε την ημερήσια διάταξη. Θα γίνουμε θέμα για τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, θα κάνουμε το πρόβλημά μας πρόβλημά τους. Κι ας συνεχίζουν να συκοφαντούν τους εργαζόμενους, να μιλάνε για ρετιρέ και να παίζουν το παιχνίδι των αφεντικών.

ό ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΣΥΝΗΘΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΠΕΡΓΟΥΝ, ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΑΣ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΝ
ό ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΟΥΝ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΦΟΒΗΘΟΥΝ