Γράφει και αποδίδει ηχητικά ο Δημήτρης Κολόκας

Για να δούμε τι έχουμε σήμερα. Σήμερα έχουμε το πλαφόν (το δήθεν πλαφόν) και τις πλημμύρες του Φλεβάρη (για να μην ξεχνιόμαστε)

Ενώ πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για το πλαφόν στα καύσιμα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση και που είναι μια ακόμη κοροϊδία προς τον Έλληνα πολίτη, δεν θα παραμείνουμε πολύ σε αυτό.

Απλά θα πούμε, πως έγινε μια άσκηση από το  Proper Greek Analyst για το θέμα αυτό και το γενικό συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως τα κέρδη είναι για τα... διυλιστήρια.

Πρόκειται για ύψιστη υποκρισία και προκλητική εύνοια των διυλιστηρίων στο πλαφόν στα καύσιμα (ακόμα και σε βάρος των συμφερόντων του Δημοσίου, που υποτίθεται πως γι’ αυτό μεριμνά η κυβέρνηση).

Πρακτικά, με τα δεδομένα της 6/3/26 (πριν δηλαδή από το πλαφόν) η συμμετοχή των φόρων και των τελών στην μέση τιμή της βενζίνης ήταν 59%, η συμμετοχή των διυλιστηρίων 32,5% και η συμμετοχή εμπόρων και πρατηρίων στα οποία μπήκε το πλαφόν, μόλις 8,55%! Η κυβέρνηση επέβαλε πλαφόν μόνο σε αυτούς που συμμετέχουν στο 8,55% της τιμής (δηλαδή βυτία και πρατήρια)!

Νομίζω έτσι δικαιώνομαι και στην πράξη σε αυτά που σας έλεγα στις προηγούμενες εκπομπές: Το δίπολο πολιτικής και ελίτ κερδοσκοπεί σε βάρος μας αλλά μας κάνουν και πλάκα από πάνω.

Το ίδιο γίνεται και με τα σούπερ μάρκετ, όπου οι γνωστές αλυσίδες που μετρούνται στα δάχτυλα της μιας χειρός, έχουν συνεννοηθεί… και μη σας πω τι μας κάνουν!... Δημιούργησαν πρώτα τις συνθήκες για να κλείσουν τα χιλιάδες μπακάλικα της ελληνικής γειτονιάς ή τα εξουδετέρωσαν αφού ούτε τα τροφοδοτούν, αλλά και να το κάνουν, το κάνουν με δυσανάλογες τιμές, οπότε… πάπαλα. Τα μπακάλικα έκλεισαν, δεν διαδραματίζουν πλέον κανένα ρόλο στην ζωή μας και έτσι ο ραγιάς δεν έχει επιλογή.

Ακούς ραγιά (κι εγώ μαζί) που πας στα super market και ψωνίζεις και στο τέλος πληρώνεις με το κινητό σου, φουσκώνοντας από περηφάνεια και ικανοποίηση για το πόσο μάγκας αστός έγινες; Φάε τώρα την κοροϊδία 5-6 συνεννοημένων που σου πίνουν το αίμα κι εσύ πεινάς.

Ρεύμα, καύσιμα, τρόφιμα! Η αλυσίδα που μας έχουν δέσει σαν τους σκύλους, κόντυνε. Γύρω γύρω απ’ το κλουβί τώρα ηλίθιε. Κι εγώ μαζί βέβαια.

 

Ας πάμε τώρα σε κάτι άλλο που θα μπορούσε να σας αφορά, αν όχι τώρα, κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον, καθώς το μέλλον ως γνωστόν και ειδικά στην Ελλάδα, είναι απρόβλεπτο.

Τις προάλλες, 15 Φλεβάρη πλημμυρίσαμε. Όχι όλοι, μερικοί. Εγώ όμως βούλιαξα. Το νερό ήταν μέσα στο σπίτι μου για 10 μέρες. Έξω στην αυλή έβλεπα ψάρια, αφού ήταν όλα ποτάμι εκεί. Το σπίτι διέλυσε. Οι τοίχοι ξερνάνε νερό. Ντουλάπες, καναπέδες, αρμάρια, οικοσκευή, διαλυμένα. Το σπίτι τώρα έχει αυτή τη χαρακτηριστική βρώμα του ποταμού, μαζί με όλα τα φυτοφάρμακα που συμπαρέσυρε επί τόσες μέρες. Δεν ξέρω πότε θα ξαναμπώ εκεί μέσα. Κύρια κατοικία μου είναι.

Μου έδωσαν λοιπόν ένα χαρτί για να κάνω αίτηση προκειμένου αυτό το υπέροχο κράτος που τόσο μας αγαπάει, να με βοηθήσει! Έχει και κάτι συντελεστές εκεί για να τα υπολογίσει. Μιλάμε για πολύ γέλιο. Θα μου δώσουν, λέει, έως 2.000! Όχι 2.000 αλλά έως 2.000!!! Και να βρω κι άλλους που έπαθαν ζημιά από την «φυσική καταστροφή», όπως μου είπαν.

Πρέπει λοιπόν να υπογράψω αυτό το χαρτί, που περιγράφει το συμβάν ως… φυσική καταστροφή! Δεν νοείται όμως φυσική καταστροφή όταν ξεφεύγει η κατάσταση του φράγματος από τα χέρια των υπευθύνων. Δεν έσπασε το φράγμα, αν έσπαγε θα πνιγόμασταν όλοι, που και πάλι δεν θα ήταν φυσική καταστροφή, θα ήταν αμέλεια συντήρησης. Γιατί και αυτό συμβαίνει

Οι υπεύθυνοι, για λόγους που δεν γνωρίζουμε ακόμη, ή είχαν πάει για σουβλάκια σαν τον σταθμάρχη της Λάρισας και τους ξέφυγε η κατάσταση ή έτρεχαν στα καρναβάλια ή τέλος ήθελαν να είναι ψηλά η στάθμη για τους δικούς τους λόγους. Ενημέρωση δεν υπήρξε. Και το λέω εγώ γιατί από τον σταθμό παρελαύνουν κάθε μέρα οι υπεύθυνοι. Το τι έλεγαν τις προηγούμενες μέρες, στη διάθεση όλων. Ανακοίνωση εξέδωσαν την.. ημέρα που πλημμυρίσαμε

Ήταν έγκλημα αυτό που έγινε. Και ήταν διπλό το έγκλημα γιατί εκεί που θα πήγαινε το νερό που άφηναν από το φράγμα, δεν υπήρχε κοίτη. Το ποτάμι δεν έχει καθαριστεί ποτέ, σε πολλές περιπτώσεις έχει καταπατηθεί και στις εκβολές του στην Μπούκα, έχει … στενέψει. Ανατρέξτε σε χάρτες να δείτε πώς ήταν το ΔΕΛΤΑ του Πηνειού παλιά και πώς είναι τώρα. Και δεν έχει στενέψει από μόνο του αλλά από τον ανθρώπινο παράγοντα.

Σε αυτό το ποτάμι λοιπόν, οδήγησαν το νερό οι φωστήρες και μετά  έβγαιναν λαλίστατοι, ακόμη και στον δικό μας σταθμό και έλεγαν πως κάνουν ελεγχόμενη απορροή για να μην πνιγεί ο κόσμος.             

Πνιγήκαμε όμως!

Και ακόμη απάντηση δεν πήραμε γιατί δεν άφηναν το νερό νωρίτερα, αλλά το άφησαν μόλις πήραν χαμπάρι πως θα ξεχείλιζε από μόνο του, δηλαδή όταν ήταν αργά.

Αυτό όμως δεν είναι φυσική καταστροφή αγαπητοί μου κύριοι, αυτό είναι τεχνητή καταστροφή και γι’ αυτό θα πρέπει να πληρώσουν αυτοί που φταίνε και όχι να βγαίνουν στα μικρόφωνα και στις κάμερες προσπαθώντας να παραπλανήσουν αυτούς που δεν εθίγησαν, δηλαδή τους πολλούς.

Όμως αγαπητοί μου «πολλοί» (απευθύνομαι τώρα στους πολλούς που δεν εθίγησαν) μπορεί τώρα να την γλιτώσατε, έχετε όμως εμπιστοσύνη πως αύριο θα είστε το ίδιο τυχεροί με αυτούς που διαφεντεύουν τις τύχες σας;

Οι πολλοί είναι πάντα μεγάλη υπόθεση για τις δημοκρατίες δυτικού τύπου, μόνο που είναι πάντοτε ριγμένοι και τελευταία πεινασμένοι και απένταροι.

Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε με άλλους τρόπους…