ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΗΚΚΙ
κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΟΒΟΛΑ

ΤΡΙΤΗ 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2004
Κυρίες και κύριοι,
Φίλες & Φίλοι,
Όσο προχωρούμε προς τις εκλογές, τόσο περισσότερο υποχωρούν τα προσχήματα. Τόσο πιο απροκάλυπτα, κυνικά και ανενδοίαστα γίνεται φανερό πως ο λυσσώδης αγώνας των δύο πρωταγωνιστών του δικομματισμού γίνεται μόνο και μόνο για την εξουσία, χωρίς έστω και τη στοιχειώδη επίκληση της όποιας ιδεολογικής διαφοράς. Υπόσχονται ανέξοδα οτιδήποτε νομίζουν ότι μπορεί να εντυπωσιάσει και να παρασύρει τα θύματα της νεοφιλελεύθερης αντιλαϊκής πολιτικής τους. Όλα είναι θεμιτά. Τίποτε δεν απαγορεύεται. Όλα δικαιολογούνται. Η τελευταία μάλιστα επίδοση που άφησε άφωνο το πανελλήνιο, η ένταξη των κ.κ. Μάνου και Ανδριανόπουλου, των ιδεολογικών εκφραστών του σκληρού νεοφιλελευθερισμού, στο ΠΑΣΟΚ συνοδεύτηκε και από την εξήγηση ότι καταργήθηκε η αντίθεση δεξιάς και αριστεράς, προόδου και συντήρησης. Όλοι πια μπορούν να συνυπάρχουν στο ίδιο κόμμα δεξιοί, αριστεροί, απολιτικοί, όλοι γενικά, μιας και το κόμματα, γι’ αυτούς, δεν εκφράζουν συγκεκριμένες τάξεις, κοινωνικές ομάδες και συμφέροντα, αλλά είναι απλά χώροι διαλόγου, όσων συνυπάρχουν εκεί και όλων μαζί με την κοινωνία. Και τότε ποιος, με ποια πολιτική και με ποιο τρόπο θα ασκεί την εξουσία; Λόγω όμως της προεκλογικής περιόδου, αυτά δεν λέγονται, αλλά όμως προκύπτουν από το σχήμα. Θα ασκεί την εξουσία το μεγάλο κεφάλαιο, οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ΜΜΕ και οι Μεγάλες Ξένες Δυνάμεις, οι οποίες θα εφαρμόζουν τις γνωστές αντιλαϊκές και ανθελληνικές πολιτικές. Γιατί όταν τα κόμματα γίνουν λέσχες διαλόγου, τότε σαν ορθό επιβάλλεται αυτό που προβάλλουν σαν τέτοιο οι ιδιοκτήτες των μέσων διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, αλλά και οι πάντα απαραίτητες πληρωμένες και ανεξέλεγκτες δημοσκοπήσεις που θα θέτουν ερωτήματα του τύπου ποιος είναι ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός. Αυτοί παρεμπιπτόντως θα ορίζουν ουσιαστικά και τους αρχηγούς των κομμάτων, διαφημίζοντας σαν Μεσσία τον εκάστοτε εκλεκτό τους και επιβάλλοντάς τον σε ένα αδιευκρίνιστο εκλογικό σώμα που θα ονομάζεται «οι φίλοι», αν γίνει γενικότερα αποδεκτός από τα κόμματα ο τρόπος ανάδειξης στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ του κ. Παπανδρέου.
Αντιλαμβανόμαστε όλοι τι περιθώρια προβολής και επικράτησης θα είχε σε μια τέτοια περίπτωση κάποιος μη αρεστός στα ΜΜΕ και στο μεγάλο κεφάλαιο που κρύβεται πίσω τους.
Τα ανέφερα αυτά γιατί πιστεύω ότι διατρέχουμε τον κίνδυνο να αλλοιωθεί ουσιαστικά το περιεχόμενο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που δομικό στοιχείο της έχει το κόμμα σαν φορέα της λαϊκής κυριαρχίας. Αν μάλιστα προχωρήσουμε λίγο παρακάτω και αναλογιστούμε ότι στην εποχή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης το μεγάλο κεφάλαιο αλλά και τα ΜΜΕ μπορεί να έχουν και υπερεθνική ιδιοκτησία, εύκολα καταλήγουμε στην ανατριχιαστική πρόβλεψη να έχουμε κόμματα-θυγατρικές εταιρίες ξένων συγκροτημάτων. Εκεί μας πάνε αυτοί που στις εκλογές του 2000 ζήταγαν από τους ψηφοφόρους και τους πίεζαν και τους εκβίαζαν να μη ψηφίσουν το ΔΗΚΚΙ για να μην έρθει η Δεξιά. ʼλλωστε το ίδιο κάνουν και τώρα. Αυτοί οι ίδιοι παραδίδουν σήμερα το ΠΑΣΟΚ στον κ. Μάνο και τον κ. Ανδριανόπουλο, τους εκφραστές της πιο σκληρής αντιλαϊκής δεξιάς, αλλά και στον κ. Ανδρουλάκη και την κ. Δαμανάκη, τους δύο πιο θορυβώδεις διώκτες του ΠΑΣΟΚ και του ιδρυτή του, αφού συμμετείχαν ενεργά, στην κατασκευή της σκευωρίας του 1989 που άνοιξε τον δρόμο για τη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και για την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Τι τραγική ειρωνεία, τι ανατριχιαστικό το σύνθημα «Ανδρέα, σήκω για να δεις το παιδί της Αλλαγής».
Δυστυχώς όμως, και το λέγω ειλικρινά με θλίψη, σχεδόν κανένας από την ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δεν είχε το σθένος, να πει φτάνει πια. Κανένας εξευτελισμός δεν είναι φαίνεται αρκετός. Κανένας δεν σκέφτεται τον αγνό αγωνιστή του ΠΑΣΟΚ και τους απλούς ανθρώπους. Το ολέθριο παράδειγμα όμως που δίνουν στο λαό και τη νεολαία μας είναι μακροπρόθεσμα το σοβαρότερο ότι δεν υπάρχουν αρχές. Δεν υπάρχουν αξίες. Δεν υπάρχει συνέπεια. Μόνο η εξουσία. Αυτό λέγουν, αυτό διδάσκουν. Θα το δεχτεί αυτό ο αγνός οπαδός, το μέλος, ο αγωνιστής του ΠΑΣΟΚ που πίστεψε σε οράματα και σε αξίες, αλλά και αγωνίστηκε γι’ αυτές;
Αυτή λοιπόν είναι η ώρα να ξεπεράσει την ηγεσία του και να πει: Δεν πάει άλλο. Και να το πει και να το βροντοφωνάξει στις 7 του Μάρτη του 2004, ώστε να ανοίξει ο δρόμος και πάλι για μια δημοκρατική και προοδευτική πορεία της χώρας και του λαού.
Προσπάθησα να δώσω την πολιτική ουσία των πρωτοβουλιών του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ, γιατί είναι βασικό για μια σειρά από ζητήματα που συνθέτουν την κυβερνητική πολιτική. Και αναφέρθηκα στο ΠΑΣΟΚ, γιατί για τη Νέα Δημοκρατία τα πράγματα είναι απλά. Αυτή ήταν και παραμένει ένα παραδοσιακό συντηρητικό κόμμα. Δεν πρέπει να ξεχνάνε οι πολίτες ότι η Κυβέρνηση της ΝΔ πρώτη την περίοδο 1990-1993 άρχισε να ξηλώνει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους. Επίσης ότι το ΠΑΣΟΚ, με πρόσχημα τον εκσυγχρονισμό, συνέχισε την ίδια νεοφιλελεύθερη αντιλαϊκή πολιτική. Όμως η νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στην αγωνία της να κερδίσει τις εκλογές υπερφαλαγγίζει τώρα ακόμη και τη Νέα Δημοκρατία από τα δεξιά, απαιτώντας ταυτόχρονα από τους δημοκρατικούς και προοδευτικούς ψηφοφόρους την ψήφο τους, για να μην έλθει η δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Ψήφο δηλαδή στον τυχοδιωκτισμό, τον αμοραλισμό, την αδιαφάνεια και την Πράσινη Δεξιά.
Το ΔΗΚΚΙ δεν έγινε για να πηγαίνει ανάλογα με το πού φυσά ο άνεμος. Έγινε γιατί πρόβλεψε έγκαιρα τις εξελίξεις και θέλησε να φτιάξει ένα ανάχωμα στα επερχόμενα. Να φτιάξει έναν προοδευτικό πολιτικό φορέα αντίστασης στην αντιλαϊκή νεοφιλελεύθερη πολιτική της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Ασφαλώς και δεν είχαμε την ψευδαίσθηση, ούτε την αλαζονεία να πιστεύουμε ότι θα μπορούσαμε μόνοι μας να πετύχουμε τη μεγάλη Αλλαγή. Γι αυτό και επιδιώξαμε, και μετεκλογικά στη νέα Βουλή θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε, ευρύτερες προοδευτικές συσπειρώσεις, αυτό που εμείς αποκαλούμε τρίτο προοδευτικό πόλο, ώστε να δοθεί αξιόπιστα προοδευτική διέξοδος στην κρίση που μαστίζει τη χώρα. Γι’ αυτό ψήφος στο ΔΗΚΚΙ είναι θετική ψήφος για Αλλαγή στην πολιτική, στην κοινωνία, στους θεσμούς και στην οικονομία. Αλήθεια, αναρωτιέμαι, όσοι ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και κάποτε βίωσαν τον ενθουσιασμό και το όραμα της Αλλαγής, όσοι συγκινήθηκαν από το μήνυμα μιας Ελλάδας που θα ανήκει στους Έλληνες, με λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρώπινη αξιοπρέπεια, με τι καρδιά, με τι ψυχή θα ψηφίσουν τους κ.κ. Μάνο και Ανδριανόπουλο και τους διώκτες του ΠΑΣΟΚ με αντιδημοκρατικό και ανέντιμο τρόπο; Με ποια επίσης καρδιά θα ψηφίσουν από αντίδραση τη ΝΔ; Αυτούς και άλλους που ανήκαν σε διάφορα κόμματα περιμένουμε στις κάλπες στις 7 του Μάρτη για να συνεχίσουμε από εκεί που σταματήσαμε τον ωραίο αγώνα της συνείδησης και του καθήκοντος χωρίς εξαρτήσεις και διαπλοκές με τους απλούς πολίτες και γι’ αυτούς. Εμείς είμαστε ίδιοι, παραμείναμε ίδιοι και πάντα εδώ, και τους περιμένουμε, προσαρμόζοντας βέβαια το περιεχόμενο των δημοκρατικών και προοδευτικών αρχών μας, στο σήμερα και το αύριο.
Το ΔΗΚΚΙ πίστευε και εξακολουθεί να πιστεύει ότι αξίες όπως ο πατριωτισμός, η κοινωνική αλληλεγγύη, η διαφάνεια, η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, η προστασία του περιβάλλοντος, η προστασία του ασθενέστερου, και η προστασία του απόδημου Ελληνισμού, είναι πάντοτε επίκαιρες. Επίσης πιστεύει ότι σε μια σύγχρονη κοινωνία ο ρόλος του κράτους είναι ρόλος εγγυητού εκεί που πρέπει, προστάτη των αδυνάτων και διαιτητού εκεί που χρειάζεται. Για να είναι όμως πειστικός εγγυητής πρέπει να έχει ρόλο στην ανάπτυξη, μαζί ασφαλώς με τον ιδιωτικό και τον κοινωνικό τομέα. Για όλα αυτά πρέπει βέβαια να συζητήσουμε ουσιαστικά σε ένα πανεθνικό διάλογο χωρίς αποκλεισμούς. Όμως για να έχει νόημα αυτός ο διάλογος πρέπει όλοι να ξέρουμε ποιος είναι και με ποιον. Γιατί δεν μπορούμε να είμαστε όλοι με όλους. Και εμείς στο ΔΗΚΚΙ είμαστε με τον μη προνομιούχο που ορίζεται εύκολα κάθε φορά, με την προϋπόθεση ότι έχεις την πολιτική βούληση και την ανάλογη ιδεολογία. Ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή μη προνομιούχος είναι το θύμα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της ανταγωνιστικότητας. Είναι ο αγρότης που οι συνεχείς περιορισμοί της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ο μικρός κλήρος, η αύξηση του κόστους παραγωγής, οι χαμηλές τιμές των αγροτικών προϊόντων και τα υψηλά επιτόκια, τον ωθεί στην εγκατάλειψη του αγρού, της στάνης και της θάλασσας και τον μεταβάλλει σε εσωτερικό μετανάστη. Είναι ο άνεργος της μέσης ηλικίας, μετά τα 45, που η θέση του έπεσε στο βωμό των ιδιωτικοποιήσεων και του αχαλίνωτου ανταγωνισμού από άλλες χώρες. Αλλά είναι και ο άνεργος, ο νέος και η νέα, ή ο ημιαπασχολούμενος με συνθήκες εργασίας πρωτόγονες. Είναι η γυναίκα που δεν μπορεί να βρει δουλειά, αλλά και που δεν μπορεί αβοήθητη από την Πολιτεία να ανταποκριθεί στο διπλό ρόλο μάνας και εργαζόμενης. Δεν μπορεί, επίσης, να αντέξει τη μεγάλη ακρίβεια και την ανασφάλεια. Είναι η πολύτεκνη μητέρα που ακούει προεκλογικά μόνο υποσχέσεις για παροχές και προστασία και μετά τις εκλογές μένει στα λόγια. Είναι ο ηλικιωμένος, ο συνταξιούχος της πόλης και της υπαίθρου που δεν τα βγάζει πέρα με μια σύνταξη πείνας. Είναι ο μικρομεσαίος έμπορος, βιοτέχνης και επιχειρηματίας που στενάζει κάτω από τοκογλυφικά δάνεια, αλλά και ο αυτοαπασχολούμενος που δουλεύουν 20 ώρες τη μέρα για να δώσουν στον εαυτό του ένα εισόδημα, γιατί τους φορτώνουν συνεχώς με φόρους, με πανωτόκια και με διάφορες εισφορές και δικαιώματα υπέρ τρίτων. Είναι τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Είναι οι άνθρωποι των γραμμάτων και της τέχνης. Είναι τόσοι πολλοί οι μη προνομιούχοι αρκεί να θέλει κανείς να τους δει. Και τότε θα καταλάβει αυτό που λένε οι στατιστικές, ότι το 22% των Ελλήνων, ένας περίπου στους τέσσερις δηλαδή, ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας και το 30% των νέων, δηλαδή ένας στους τρεις, είναι άνεργοι. Για όλους αυτούς κάποιος πρέπει να νοιαστεί λέει το σύνθημά μας, αλλά και το πρόγραμμά μας. Γι’ αυτούς όλους πρέπει να φωνάξει κάποιος στη Βουλή μετά τις εκλογές και όχι μόνο τώρα προεκλογικά. Γι’ αυτούς όλους είμαστε εδώ. Το ΔΗΚΚΙ είναι εδώ και θα είναι εδώ και μετά τις εκλογές στη νέα Βουλή. Αλλιώς, ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ ας μην απορήσουν αν τους υποδεχτεί ο κ. Μάνος με τον κ. Ανδριανόπουλο, που θα τους εξηγήσουν γιατί είναι φυσιολογικό να είναι άνεργοι και φτωχοί, καθώς και πώς ακριβώς είναι η Νέα Εποχή. Το ίδιο θα γίνει, αν ψηφίσουν επίσης τη Ν.Δ., μόνο που αυτοί που θα τους εξηγήσουν θα είναι άλλοι, αλλά όμοιοι ιδεολογικά με τον κ. Μάνο και τον κ. Ανδριανόπουλο.
Κυρίες και κύριοι,
Αλλαγές θα συμβαίνουν πάντα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι κατεδαφίζουμε τα πάντα, ούτε και ότι εγκαταλείπουμε αξίες για τις οποίες αγωνίστηκαν γενιές. Φυσικά άλλαξαν οι διεθνείς συνθήκες και δεν υπάρχει η Σοβιετική Ένωση. Αλλά ακριβώς γι’ αυτό το λόγο πιστεύουμε πως δεν πρέπει να υπάρχει και το ΝΑΤΟ και σε καμιά περίπτωση η χώρα μας δεν έχει λόγο να παρακολουθεί τις ΗΠΑ στις πολεμικές περιπέτειές τους στην υδρόγειο, στην επιδίωξη της παγκόσμιας ηγεμονίας. Η χώρα μας πρέπει να στηρίζει την ειρήνη, τη μη ανάμειξη στα εσωτερικά άλλων κρατών, τη διεθνή αλληλεγγύη και νομιμότητα στα πλαίσια των αποφάσεων των Η.Ε.
Πιστεύουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να στοχεύει στη σύγκλιση των πραγματικών επιπέδων ανάπτυξης των μελών της και της ευημερίας των λαών της και να διεκδικήσει με κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα το ρόλο που αντιστοιχεί στις οικονομικές της δυνατότητες και όχι δορυφόρου των ΗΠΑ. Πρέπει να επιδιώκουμε καλές σχέσεις με την Τουρκία με την προϋπόθεση όμως της τήρησης όλων των διεθνών συνθηκών που ισχύουν και προσδιορίζουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και το δίκαιο για τη θάλασσα. Και φυσικά για μας το Κυπριακό είναι ζήτημα παράνομης εισβολής και κατοχής το οποίο και δεν αίρεται παρά μόνο με Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη, στης οποίας το έδαφος θα ισχύει, χωρίς εκπτώσεις, το κοινοτικό κεκτημένο, με κυβέρνηση λειτουργική και προστασία των δικαιωμάτων της τουρκικής μειονότητας. Με αποχώρηση των εποίκων και των τουρκικών στρατευμάτων. Το σχέδιο Ανάν είναι απαράδεκτο, είναι ανθελληνικό. Δεν είναι ούτε δίκαιο, ούτε βιώσιμο. Οι κ.κ. Γεώργιος Παπανδρέου και Κώστας Καραμανλής πρέπει να απαντήσουν αμέσως στο κρίσιμο ερώτημα για το Αιγαίοι. Προωθούν τις Τουρκικές διεκδικήσεις στη Χάγη χωρίς προηγουμένως η χώρα μας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια, ή τουλάχιστον χωρίς να δεσμευτεί με το συνυποσχετικό η Τουρκία ότι η επίλυση αυτής διαφοράς θα γίνεται με βάση τα 12 μίλια;
Ο εκσυγχρονισμός είναι απαραίτητος για τη χώρα μας. Όμως ο εκσυγχρονισμός αυτός για να έχει νόημα και να στεριώσει πρέπει να παίρνει υπόψη του τους πολλούς και να γίνεται γι’ αυτούς. Αυτή είναι μεταξύ πολλών άλλων και η διαφορά μας με τον «εκσυγχρονισμό» της οκταετίας του κ. Σημίτη, και του Γ. Παπανδρέου καθώς και της ΝΔ που τελικά αστόχησε ακόμη και στους ονομαστικούς δείκτες, ενώ ταυτόχρονα βούλιαξε και στην αδιαφάνεια. Η φούσκα του Χρηματιστηρίου ήταν χαρακτηριστική της περιόδου Σημίτη – Γ. Παπανδρέου. Ένα πυροτέχνημα που οδήγησε στη χρεοκοπία χιλιάδες ανύποπτους και τον «καταλληλότερο για πρωθυπουργό» κ. Σημίτη να εγκαταλείπει κυριολεκτικά την τελευταία ώρα «βιαίως» το σκάφος, για να το κυβερνήσει άλλος με την ίδια και δεξιότερη πορεία.
Ποτέ η χώρα δεν διέθετε τόσα χρήματα όσα αυτή την οκταετία από τις κοινοτικές εισροές. Και όμως η Εγνατία Οδός αναζητά ακόμη πόρους για να τελειώσει. Ο αυτοκινητόδρομος Πάτρα – Αθήνα -Θεσσαλονίκη αγκομαχά χρόνια. Η Ιόνια οδός εξαγγέλλεται για πολλοστή φορά χωρίς να ξεκινά, ενώ έργα χρυσοπληρωμένα και πολυδιαφημισμένα που έκαναν πλούσιους τους διαπλεκόμενους με το ΠΑΣΟΚ κατασκευαστές και διαχειριστές τους, όπως το Αεροδρόμιο Αθηνών και η Αττική Οδός κλείνουν με την πρώτη κακοκαιρία. Η χώρα λοιπόν χρειάζεται μια καινούρια αρχή. Έναν πραγματικό εκσυγχρονισμό και ανάπτυξη για τους ανθρώπους, που να φέρνει απασχόληση και με κοινωνική προστασία. Μια παραγωγική ανάπτυξη που πρέπει να ξεκινήσει από τον απεγκλωβισμό του κράτους και της διοίκησης από τη διαπλοκή. Η διαπλοκή αυτή όχι μόνον απομυζά πόρους αλλά γιγαντώνει το κέντρο και οδηγεί σε μαρασμό την περιφέρεια.
Είναι γνωστό ότι η Δημόσια Διοίκηση, από υπηρέτης, κατάντησε να είναι δυνάστης των πολιτών και δημιουργεί εμπόδια στην ανάπτυξη. Επίσης η γραφειοκρατία έχει συμβάλλει στο γρηγορόσημο.
Πρέπει λοιπόν να χτυπηθεί η γραφειοκρατία και να αποδυναμωθεί το κέντρο για να εξυπηρετηθούν οι πολίτες, αλλά και για να σπάσουν οι δεσμοί της διαπλοκής. Αυτό όμως απαιτεί τολμηρές πρωτοβουλίες που οι σημερινές συνθήκες και η νέα τεχνολογία καθιστούν εφικτές. Απαιτεί επίσης χτύπημα της διαπλοκής και της αλαζονείας. Δεν υπάρχει κανένας λόγος Υπουργεία όπως της Γεωργίας, των Μεταφορών και Επικοινωνιών, της Υγείας, του Πολιτισμού, της Παιδείας, για να αναφερθώ μόνο σε μερικά, να βρίσκονται στην Αθήνα. Αλλά ούτε και η έδρα Οργανισμών, όπως ο ΟΤΕ ή η ΔΕΗ, είναι απαραίτητο να βρίσκεται στην πρωτεύουσα. Η μεταφορά Υπουργείων στην περιφέρεια θα αναδείξει νέα κέντρα. Θα δώσει αναπτυξιακή ώθηση αλλά και συντριπτικό πλήγμα στη διαπλοκή και στο πελατειακό κράτος. Θα βελτιώσει, επίσης και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της Αττικής που βιώνουν κάτω από δύσκολες και επικίνδυνες για την υγεία τους συνθήκες.
Όλα αυτά δεν είναι νέες ιδέες και προτάσεις. Κατατέθηκαν από το ΔΗΚΚΙ στις προγραμματικές δηλώσεις του 1996 στη Βουλή και εξακολουθούν να ισχύουν. Στις ίδιες προγραμματικές δηλώσεις του 1996 προτείναμε ότι η έγκριση ανάθεσης των μεγάλων έργων και των Προμηθειών του Δημοσίου τομέα, θα πρέπει να γίνεται από διακομματική Επιτροπή της Βουλής στην οποία κανένα κόμμα δεν θα διαθέτει απόλυτη πλειοψηφία. Θα πρέπει επίσης να ενδιαφερθούμε πολύ περισσότερο για την Δημόσια Παιδεία, Υγεία, και Κοινωνική Ασφάλιση. Επίσης για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας. Η άμυνα της χώρας και η ασφάλεια της πρέπει να αποτελούν προτεραιότητές μας. Επί τέλους θα πρέπει να αναγνωριστεί ως επικίνδυνη η εργασία των υπηρετούντων στα Σώματα Ασφαλείας. Για το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων δεν αρκούν μόνο οι εξοπλισμοί. Απαιτείται κυρίως έμπρακτο ενδιαφέρον για το προσωπικό τους. Χρειάζεται ουσιαστική οικονομική αναβάθμισή του. Επίσης απαιτείται η αποφυγή του επηρεασμού των Ε.Δ. από το εκάστοτε κυβερνών κόμμα. Γι’ αυτό το ΔΗΚΚΙ προτείνει την μοριοποίηση των μεταθέσεων του μόνιμου προσωπικού τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Επίσης προτείνουμε η επιλογή της στρατιωτικής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων να γίνεται από Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή, στην οποία δεν θα πρέπει να διαθέτει απόλυτη πλειοψηφία το εκάστοτε κυβερνών κόμμα. Έτσι θα επικρατήσει η αξιοκρατία και το στρατιωτικό προσωπικό απερίσπαστο θα ασκεί τα καθήκοντα του. Θα πρέπει επίσης να βελτιωθούν αισθητά οι συνθήκες ζωής των στρατεύσιμων.
Όλα αυτά είναι εφικτά, αρκεί να υπάρχει η πολιτική βούληση. Αρκεί να απεμπλακεί η πολιτική απόφαση από την εξάρτηση που επιβάλλει η διαπλοκή.
Αρκεί, επίσης, να εννοείς και να θέλεις να προωθήσεις την αποκέντρωση και την περιφερειακή πραγματική ανάπτυξη με απασχόληση και κοινωνική προστασία. Και πρέπει να πω ότι το θέμα δεν είναι μόνον ηθικό. Η απεξάρτηση της πολιτικής από τα οικονομικά συμφέροντα είναι όρος και προϋπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας. Κανένας προγραμματισμός, καμιά αποκέντρωση και περιφερειακή ανάπτυξη, κανένας εκσυγχρονισμός δεν μπορεί στα σοβαρά να συζητηθεί αν δεν παταχθεί η διαφθορά που έχει τη μορφή της διαπλοκής, δηλαδή της εξάρτησης της πολιτικής απόφασης από οικονομικά συμφέροντα.
Κυρίες και κύριοι,
Το ΔΗΚΚΙ δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας. Έχει συγκεκριμένο, σύγχρονο και ρεαλιστικό εναλλακτικό πρόγραμμα που διέπεται από άλλη φιλοσοφία σε σχέση με αυτό που εφαρμόζουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Με το πρόγραμμα αυτό το ΔΗΚΚΙ δίνει απαντήσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας. (Ανεργία, Δημόσια Διοίκηση, γραφειοκρατία, ακρίβεια, ανασφάλεια, εγκληματικότητα, ναρκωτικά, αλκοολισμός). Έχει το ΔΗΚΚΙ συγκεκριμένη ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα. Διέπεται από τις σύγχρονες αξίες και αρχές του Σοσιαλισμού με ανθρωπιά και Δημοκρατία.
Επιδιώκει να αξιοποιείται η σύγχρονη τεχνολογία για να υπηρετείται ο άνθρωπος και θέλει να την κάνει κτήμα όλων των πολιτών και όχι μόνο κάποιας ομάδας, που μέσω αυτής εκμεταλλεύεται τους πολλούς.
Το ΔΗΚΚΙ επίσης τάσσεται υπέρ της προγραμματισμένης –ανάλογα με τις ανάγκες της οικονομίας- και ελεγχόμενης υποδοχής οικονομικών μεταναστών.
Το ΔΗΚΚΙ επίσης πιστεύει ότι η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ και η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ είναι κοινωνικά αγαθά και πρέπει να παρέχονται δωρεάν και ποιοτικά αναβαθμισμένα από την Πολιτεία.
Δεν είναι εμπορεύματα. Είμαστε αντίθετοι κατά συνέπεια στα ιδιωτικά ΑΕΙ και ΤΕΙ. Είμαστε επίσης αντίθετοι στην αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης και στην μείωση των συντάξεων που προωθούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Οι συντάξεις όλων των ασφαλιστικών ταμείων πρέπει να αυξηθούν σημαντικά και άμεσα, ώστε να φθάσουν σταδιακά στα επίπεδα της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Όλα αυτά πρέπει και μπορούν να γίνουν στα πλαίσια μιας ουσιαστικής αναδιανομής του υπάρχοντος εθνικού εισοδήματος. Το ίδιο πρέπει να γίνει και με τους μισθούς και τα ημερομίσθια. Έτσι θα τονωθεί η ζήτηση και θα αυξηθεί η οικονομική και επιχειρηματική δραστηριότητα, κυρίως των μικρομεσαίων αγροτικών και αστικών επιχειρήσεων. Τελικά αυτή η εισοδηματική πολιτική θα φέρει παραγωγικές επενδύσεις θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας και θα καταπολεμηθεί η ανεργία που είναι εκρηκτική στους νέους, στις γυναίκες, στους μεσήλικες και στα άτομα με ειδικές ανάγκες. Όλα αυτά μπορούν να υλοποιηθούν και είναι συμβατά με την πορεία της χώρας στην Ε.Ε., αλλά πρέπει να κινηθούν στα πλαίσια της άλλης οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που προτείνει το ΔΗΚΚΙ. Μιας άλλης οικονομικής πολιτικής που συνοψίζεται στο τετράπτυχο: Σταθερότητα με παραγωγική Ανάπτυξη, απασχόληση και κοινωνική προστασία. Τα χρήματα υπάρχουν για αυτήν την άλλη πολιτική. Εκείνο όμως που χρειάζεται είναι η πολιτική βούληση για δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών και του εθνικού εισοδήματος. Αυτή την βούληση και αυτό το πρόγραμμα το έχει το ΔΗΚΚΙ, και μπορεί να αγωνιστεί για να την προωθήσει, γιατί, πέραν της διαφορετικής ιδεολογικής του δεν έχει διαπλοκή με οργανωμένα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, που αντιτίθεται στα λαϊκά συμφέροντα και στην οικονομία της χώρας.
Το ΔΗΚΚΙ είναι έτοιμο στην επόμενη Βουλή να καταθέσει τις εξειδικευμένες προτάσεις του, για όλα τα παραπάνω, αλλά και για το πολιτικό χρήμα, που το μέγεθός του εγγίζει ασύλληπτα ύψη και το βιώνουμε τώρα στις εκλογές.
Το ΔΗΚΚΙ είναι ένα κόμμα προσφοράς. Είναι το κόμμα που νοιάζεται για τον απλό Έλληνα πολίτη, που οι μεγάλες αλλαγές του καιρού μας τον βάζουν στη γωνία και τον κατατάσσουν με την ψυχρότητα των στατιστικών στους περιθωριοποιημένους. Αλλά είμαστε και για κάθε έλληνα πολίτη που βλέπει ότι και αυτός μπορεί ξαφνικά να βρεθεί στο περιθώριο. Γι’ αυτό αγωνίζεται το ΔΗΚΚΙ για μια κοινωνία αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Είμαστε επίσης και μ’ εκείνον που σκέφτεται αυτόν τον τόπο και τον θεωρεί ξεχωριστό και άξιο για καλύτερες μέρες και όχι οικόπεδο για αξιοποίηση από τον καθένα περαστικό. Είμαστε κομμάτι αυτού του τόπου, έκφρασή του και περήφανοι γι’ αυτό. Για όλα αυτά ζητούμε τη στήριξη του έλληνα πολίτη και ας έχει τη βεβαιότητα ότι θα είμαστε δίπλα του, στις δύσκολες στιγμές που τον περιμένουν, όποιο από τα δύο νεοφιλελεύθερα κόμματα κι αν κερδίσει τις εκλογές. Ο εργαζόμενος θα χρειαστεί κάποιους μέσα στη Βουλή που να αντιστέκονται στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που θα ενσκήψει την επόμενη των εκλογών. Θα χρειαστεί το ΔΗΚΚΙ στη Βουλή, για να διεκδικήσει και να νοιαστεί για τον άνεργο, τον ανήμπορο, τη γυναίκα, το νέο άνθρωπο, τον αγρότη, τον μικροσυνταξιούχο και τον μικρομεσαίο.
Το ΔΗΚΚΙ κατάρτισε πλήρως συνδυασμούς σε όλους τους Νομούς της χώρας. Οι υποψήφιοι του είναι άνθρωποι της επιστήμης, της τέχνης, της εργασίας, της παραγωγής και της δημιουργίας. Κυρίως είναι άνθρωποι αποφασισμένοι να αγωνιστούν για τους απλούς ανθρώπους και για αξίες και όχι για καρέκλες. Γι’ αυτό ζητάμε να ψηφιστούν, ώστε να υπάρξουν καθαρές και δυνατές φωνές στη Βουλή.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Θα παρακαλέσω μετά την τοποθέτηση – εισήγηση του Προέδρου οι φίλοι δημοσιογράφοι να πάρουν τον λόγο.

κ. ΑΛΙΦΕΡΟΠΟΥΛΟΣ («ALPHA»): Κύριε Πρόεδρε καλή επιτυχία. Στο παρελθόν έχετε περιγράψει τους λόγους που δεν συνεργαστήκατε με το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη. Περιγράψατε εδώ σήμερα τους λόγους που δεν θελήσατε να συνεργαστείτε με το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου και αναρωτιέμαι πως δεν βρέθηκε μια κοινή πορεία, μια συνεργασία καθώς οι προεκλογικοί λόγοι του Γιώργου Παπανδρέου τείνουν τουλάχιστον σημειολογικά, να ταυτιστούν με εκείνους τους προεκλογικούς λόγους του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου τον οποίο υπηρετήσατε σε πολλά Υπουργικά Συμβούλια. Δεύτερον, τι θα πράξετε αν δεν μπείτε στη Βουλή; Θα κρατήσετε το Κόμμα; Θα δώσετε τη μάχη για την Ευρωβουλή; Ευχαριστώ.
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Το ΔΗΚΚΙ έχει αυτόνομη πολιτική πορεία, αυτόνομη πολιτική και ιδεολογική πρόταση. Ιδρύθηκε όπως ξέρετε, το Δεκέμβριο του 1995 και δίνει έκτοτε τις μάχες πάνω σε συγκεκριμένα ιδεολογικά και πολιτικά πλαίσια, που δεν έχουν καμία συγγένεια με αυτά του ΠΑΣΟΚ είτε με την προηγούμενη εκσυγχρονιστική ηγεσία, είτε με τη σημερινή ηγεσία. Εκτιμούμε τα πρόσωπα, σε όποιο Κόμμα κι αν ανήκουν, αλλά τα ζητήματα δεν έχουν να κάνουν με φιλίες και εκτιμήσεις, αλλά με πολιτικές θέσεις και με ιδεολογία. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με το ΠΑΣΟΚ που η αλλαγή ονόματος δεν εμπεριέχει και αλλαγή προς προοδευτική και φιλολαϊκή κατεύθυνση του ΠΑΣΟΚ.
Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημά σας. Το ΔΗΚΚΙ θα συνεχίσει τον αγώνα και πιστεύουμε ότι ο ελληνικός λαός θα το βάλει και δυνατό μάλιστα στη Βουλή, για τους λόγους που ανέφερα προηγούμενα και ασφαλώς θα συμμετάσχουμε και στις Ευρωεκλογές και θα δώσουμε τη μάχη και μέσα και απ’ έξω από τη Βουλή.

κ. ΔΙΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ («ΤΑ ΝΕΑ»): Υπάρχει ένας κόσμος του ΠΑΣΟΚ ο οποίος αναρωτιέται: «και δίκιο να έχει ο Τσοβόλας αν εκλεγεί ο Καραμανλής, μπορεί πιθανά να οδηγηθεί η χώρα, σε μια μακράς διάρκειας διακυβέρνηση -από αυτό που παλιά έλεγε ο ελληνικός λαός- από τον καραμανλισμό». ʼρα κάθε ψήφος στο ΔΗΚΚΙ σημαίνει -κατά τον κόσμο- και ουσιαστική ψήφος ενίσχυσης του Καραμανλή. Τι απαντάτε;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Ας αιτιώνται τον εαυτό τους αυτοί που απαρτίζουν την ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ που με πρόσχημα τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της χώρας με την κυβερνητική πολιτική που εφάρμοσαν επί 8 χρόνια, οδήγησαν τα κοινωνικά στρώματα που στήριξαν το ΔΗΚΚΙ, το ΠΑΣΟΚ, το ανέβασαν στην εξουσία, το κράτησαν στην εξουσία και απογοητεύτηκαν γιατί οδηγήθηκαν στο περιθώριο. Επίσης, ας κατηγορούν τον εαυτό τους γιατί κράτησαν -παρά τον αγώνα που έκανε και το ΔΗΚΚΙ και ο Συνασπισμός και το ΚΚΕ και πρόταση νόμου του 1999- αυτό τον αντιδημοκρατικό νόμο και δεν καθιέρωσαν την απλή αναλογική που θα άνοιγε προοπτικές για μια πραγματική δημοκρατική και προοδευτική πορεία της χώρας προς όφελος των πολιτών και της δημοκρατίας.
ʼλλωστε, τα λαϊκά στρώματα που έζησαν την πολιτική και της Ν.Δ. και του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ από το ’90 μέχρι σήμερα, δεν κάνουν επιλογή και δεν πρέπει να κάνουν επιλογή, μεταξύ των εκφραστών του νεοφιλελευθερισμού και των εκμεταλλευτών τους. Επομένως, το ΔΗΚΚΙ είναι ένα Κίνημα το οποίο αγωνίζεται με καθαρούς, ιδεολογικούς και πολιτικούς στόχους, είναι ένα Κίνημα των απλών Ελλήνων πολιτών, το οποίο διεκδικεί την ψήφο του λαού με δικαιωμένες τις θέσεις του διαχρονικά, γιατί όλοι καταλαβαίνουν πόσο δίκιο είχε και ο ομιλών και πολλοί άλλοι, όσοι προερχόμαστε από το ΠΑΣΟΚ -γιατί στο ΔΗΚΚΙ εντάχθηκαν και άνθρωποι που προέρχονται από άλλα Κόμματα- όταν είπαμε ότι μετεξελίσσεται σταδιακά το ΠΑΣΟΚ σε συντηρητικό αντιλαϊκό Κόμμα.

κ. ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ («ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»): Κύριε Πρόεδρε διαβάζω πίσω σας στο πανό, το κεντρικό προεκλογικό σας σύνθημα: «ΔΗΚΚΙ δυνατό στη Βουλή». Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα πετύχετε αυτό το στόχο, όταν οι δημοσκοπήσεις δίνουν απαγορευτικά χαμηλά ποσοστά και όταν οι βασικοί σας αντίπαλοι προσπαθούν να περάσουν το μήνυμα της χαμένης ψήφου για το ΔΗΚΚΙ;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Πιστεύουμε, ότι οι Έλληνες πολίτες θα μας στείλουν δυνατούς στη Βουλή γιατί θα εκτιμήσουν την πολιτική συνέπεια και τον αγώνα αρχών, που χαρακτηρίζουν την 8χρονη πορεία μας, αλλά και την 25χρονη πορεία πολλών από εμάς μέσα στο δημοκρατικό και προοδευτικό χώρο. Θα εκτιμήσουν την αγωνιστικότητά μας και το ότι σταθήκαμε όρθιοι σε αυτό το ζοφερό πολιτικό περιβάλλον, δεν ενσωματωθήκαμε στο σύστημα και αγωνιζόμαστε κάνοντας κατάθεση ψυχής για το χιλιοπροδομένο καθημερινό εργαζόμενο, άνεργο Έλληνα πολίτη.
Οι δημοσκοπήσεις όπως ξέρετε, δεν ελέγχονται από κάποιο θεσμικό όργανο πριν δημοσιοποιηθούν, για τον επιστημονικό και αντικειμενικό τρόπο διεξαγωγής τους. Αυτή τη θέση την πήραμε ως ΔΗΚΚΙ σταθερά επί 8 χρόνια. Αναγκαστήκαμε να κάνουμε και μήνυση πριν από λίγες μέρες εναντίον εταιριών δημοσκοπήσεων γιατί δεν πάει άλλο. Πλήττεται σαφώς η δημοκρατία και τα συμφέροντα της χώρας και του λαού με αυτές τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις με τις οποίες προσπαθούν διαπλεκόμενα εκδοτικά και οικονομικά συγκροτήματα, μαζί με πολιτικές δυνάμεις του δικομματικού συστήματος να αποπροσανατολίσουν τον λαό και να τον εγκλωβίσουν στο δικομματισμό.
Γιατί ο δικομματισμός έχει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική και έτσι θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα μας σ’ ένα πολιτικό σύστημα τύπου Αμερικής με δυο Κόμματα, για να μην υπάρχει έλεγχος στην εξουσία, να μην μπορεί να φωνάξει κανένας μέσα κι έξω από τη Βουλή για τον ανήμπορο, για τον άνεργο και όλες αυτές τις κατηγορίες των μη προνομιούχων Ελλήνων.
Δεν δίδουμε καμία σημασία στις δημοσκοπήσεις και συνιστούμε στους πολίτες να κλείσουν τα μάτια τους και τα αυτιά τους, γιατί είναι ο ένας από τους δυο τρόπους εγκλωβισμού τους στο αντιλαϊκό δικομματικό σύστημα. Ο άλλος τρόπος είναι ο αποκλεισμός κοινωνικών ομάδων και πολιτικών Κομμάτων που έχουν συμφέροντα και άποψη αντίθετη από τα συμφέροντα των διαπλεκομένων συμφερόντων.

κ. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ («ΑΝΤ-1»): Κύριε Πρόεδρε ο Γιώργος Παπανδρέου απεύθυνε πρόσκληση προς όλες τις παρατάξεις και μάλιστα στελέχη του ΔΗΚΚΙ απάντησαν θετικά και προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ. Πρώτον, εσείς γιατί απαντάτε αρνητικά. Ακούσαμε εδώ που είπατε ότι ο κύριος λόγος είναι και τα νέα πρόσωπα στο ΠΑΣΟΚ Μάνου, Ανδριανόπουλου, Ανδρουλάκη και Δαμανάκη. Δεύτερον, εάν μπείτε στη Βουλή θα συνεργαστείτε με το ΠΑΣΟΚ; Τρίτον, μιλήσατε τώρα για τις δημοσκοπήσεις. Πόσο εκτιμάτε ότι είναι το ποσοστό του ΔΗΚΚΙ; Ευχαριστώ.
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Απάντησα ήδη, ότι το ΔΗΚΚΙ δεν έχει ιδεολογική και πολιτική συγγένεια με το ΠΑΣΟΚ που έχει μετεξελιχθεί με ευθύνη της συλλογικής του ηγεσίας και όχι των μεσαίων στελεχών, των οπαδών και μελών του που τους αγαπώ όπως και πριν, σ’ ένα συντηρητικό αντιλαϊκό Κόμμα. ʼλλωστε η 8χρονη κυβερνητική του πολιτική αποτελεί αψευδή μάρτυρα.
Όσον αφορά το πρώτο σκέλος. Τον αγώνα που κάνουμε εμείς δεν είναι εύκολο να τον αντέξουν πολλοί. Γιατί είναι αγώνας αρχών, αγώνας αντίστασης στο συμβιβασμό και στον εκφυλισμό της πολιτικής και των πολιτικών αλλά και των θεσμών. Αυτός ο δρόμος που εμείς ακολουθούμε είναι ένας δρόμος σπαρμένος με αγκάθια και όχι με λουλούδια, όπως έλεγε και αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου και ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Τα όρια αντοχής δεν είναι τα ίδια σε όλους τους ανθρώπους. Στην πορεία -και είναι διαχρονικό το πρόβλημα- σε αυτούς τους καθαρούς αγώνες αντίστασης, υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντέχουν, που λυγίζουν, που ενσωματώνονται στο σύστημα και άλλες φορές υπάρχουν άνθρωποι που υποκύπτουν στην εξαγορά και στον εκμαυλισμό συνειδήσεων, για να πετύχουν κάποια θέση είτε στο Κοινοβούλιο είτε στην Κυβέρνηση. Εμείς όμως ιδρύσαμε το ΔΗΚΚΙ για να αντισταθούμε σ΄ αυτούς τους εκφυλισμούς, γι΄ αυτό και είπα ότι κάνουμε αγώνα συνείδησης και καθήκοντος και καλούμε κάθε Ελληνίδα και Έλληνα, σε όποιο κόμμα και αν ανήκε μέχρι σήμερα, να έρθει να αγωνιστούμε μαζί με ίσους όρους, ως ίσος προς ίσιο, για να μην επιτρέψουμε να συνεχιστεί άλλο αυτή η παρακμή, αυτή η διαφθορά, αυτή η κοινωνική αδικία, αυτή η κατάπτωση αξιών.
Είμαστε περήφανοι γι΄ αυτό που κάνουμε και γι΄ αυτό και οι μηχανισμοί της διαπλοκής- οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις- θέλουν να χτυπήσουν ποικιλοτρόπως κυρίως το ΔΗΚΚΙ. Το είδαμε και στις προηγούμενες εκλογές, γιατί το ΔΗΚΚΙ δημιουργεί στην πράξη πολιτική σχολή αντίστασης σ΄ αυτό το ζοφερό κλίμα που υπάρχει.
Κάνει ανιδιοτελή αγώνα γιατί και εμείς θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό που κάποιοι κάνουν, για να πετύχουν μια καρέκλα, μια θέση «στον ήλιο» αλλά δεν το κάνουμε γιατί δεν θέλουμε να είμαστε και εμείς σαν αυτούς που απογοήτευσαν τους απλούς ανθρώπους, αυτούς που πρόδωσαν ιδέες και αρχές και οδήγησαν τα λαϊκά στρώματα στο περιθώριο, όπως ανέφερα προηγουμένως.

κ. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ («ΑΝΤ-1»): Τον αριθμό και το ποσοστό που εκτιμάτε για τις δημοσκοπήσεις, δεν μου απαντήσατε. Είναι παραπάνω απ΄ ότι δείχνουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, το ποσοστό του ΔΗΚΚΙ αυτή τη στιγμή;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Ασφαλώς. Εμείς εκτιμάμε ότι είναι πάρα πολύ περισσότερο. ʼλλωστε μην ξεχνάμε όταν έγινε η μηνυτήρια αναφορά, την επόμενη ημέρα οι δημοσκοπήσεις μας εμφάνισαν 7 φορές περισσότερο απ’ ότι πριν την μηνυτήρια αναφορά. Μην υποτιμούμε τον ελληνικό λαό, κάτι καταλαβαίνει και αυτός.

κ. ΣΚΑΛΚΟΣ («ΝEΤ»): Κύριε Πρόεδρε, διορθώστε με αν κάνω λάθος. Είπατε μετεκλογικά ότι θα εργαστείτε για ευρύτερες προοδευτικές συνεργασίες, είναι σωστό;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Όπως κάναμε με συνέπεια από το 1997 μέχρι πριν από λίγες μέρες.

κ. ΣΚΑΛΚΟΣ («ΝEΤ»): Θα ήθελα να ρωτήσω τι δεν πράξατε τι δεν καταφέρατε να πράξετε προεκλογικά που θα είναι δόκιμος ο χρόνος μετεκλογικά, για να λάβει η χώρα. Μήπως εννοείτε για συνεργασία με τον Συνασπισμό και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Ασφαλώς. Για μας είναι στρατηγικός στόχος η δημιουργία του τρίτου προοδευτικού πόλου εξουσίας, ενάντια στο νεοφιλελεύθερο δικομματικό σύστημα και στη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Όπως γνωρίζετε, με ειλικρίνεια και συνέπεια μετά από απόφαση του Συνεδρίου μας, το Δεκέμβριο του 2000, προσπαθήσαμε και έγιναν κάποια δειλά βήματα, που τα θεωρώ και αυτά θετικά.
Θα έπρεπε κατά την άποψή μας, να υπάρξει ανταπόκριση και στο κάλεσμα που κάναμε και Συνασπισμό και ΚΚΕ και άλλες δυνάμεις, πέρα από του δικομματικού συστήματος, για να φτιάξουμε τώρα πριν τις εκλογές, αυτό τον τρίτο πόλο.
Δεν πειράζει όμως, αυτοί είναι στόχοι με προοπτική, δεν είναι εύκολοι στόχοι και γι΄ αυτό δεσμευόμαστε απέναντι στον ελληνικό λαό, ότι από την επόμενη ημέρα, βάζοντάς μας μάλιστα στη Βουλή και επικυρώνοντας με την ψήφο ο λαός, αυτές τις πρωτοβουλίες που αναπτύξαμε προς αυτή την κατεύθυνση, θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες από πιο ισχυρή πλέον διαπραγματευτική πολιτική θέση, ώστε να κάμψουμε τις αντιστάσεις που υπάρχουν, δικαιολογημένες ή αδικαιολόγητες, γιατί το θέλει η χώρα, το θέλει ο τόπος.
Είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί αυτός ο τρίτος προοδευτικός πόλος εξουσίας με όλα αυτά τα προοδευτικά και αριστερά κόμματα και κινήσεις.

κ. ΣΙΩΚΟΣ: «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» Κύριε Πρόεδρε λέγατε πάντα ότι το ΔΗΚΚΙ κάνει διμέτωπο αγώνα. Ωστόσο σήμερα βλέπουμε στην ομιλία σας, ότι είναι ελάχιστες οι αναφορές σας στην Νέα Δημοκρατία, σε αντίθεση με τις αναφορές στο ΠΑΣΟΚ που είναι πολλές και σκληρές. Μόνο το ΠΑΣΟΚ είναι ο αντίπαλός σας σ΄ αυτές τις εκλογές;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Δεν μπορώ να καταλάβω που είδατε κάτι τέτοιο; Μα, το ΔΗΚΚΙ από την πρώτη στιγμή που ιδρύθηκε αλλά και σήμερα με την ομιλία μου, αναφέρει ότι ο αγώνας είναι κατά του νεοφιλελεύθερου δικομματικού συστήματος ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Και σήμερα στην τοποθέτησή μου, είπα ότι η Ν.Δ. είναι το γνωστό, παραδοσιακό, συντηρητικό αντιλαϊκό κόμμα των οικονομικά ισχυρών, το οποίο δοκιμάστηκε κατ΄ επανάληψη και οδήγησε στο περιθώριο μεγάλο τμήμα του ελληνικού πληθυσμού. Επομένως, ο αγώνας είναι κατά του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και ειδικότερα κατά της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, απ΄ όποιο κόμμα και αν εκφράζεται και προωθείται.

κ. ΠΟΥΛΑΚΙΔΑΣ («ΑΥΓΗ»): Στην εισήγησή σας είπατε ότι το σχέδιο Ανάν για το Κυπριακό είναι ανθελληνικό. Ανάλογο, ίσως και ακριβώς ίδιο χαρακτηρισμό έκανε χτες και ο κ. Χριστόδουλος. Η ερώτησή μου είναι, εκτιμάτε ότι είναι σωστό να επεμβαίνει ο Αρχιεπίσκοπος στα εθνικά θέματα και στα πολιτικά; Και ένα δεύτερο συναφές ερώτημα είστε υπέρ του χωρισμού εκκλησίας από το κράτος;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Δεν ξέρω γιατί κάνατε σύγκριση της τοποθέτησής μου με αυτή του Αρχιεπισκόπου, τον οποίο σέβομαι και τιμώ για το θεσμικό του ρόλο. Το ΔΗΚΚΙ έχει σταθερή θέση για το Κυπριακό και δυστυχώς δικαιώνεται 100% σε σχέση με αυτά που σταθερά αναφέρει από το 1995 που ιδρύθηκε.
Το ΔΗΚΚΙ μιλούσε πάντα ότι μεθοδεύεται στην Κύπρο κλείσιμο με Συνομοσπονδία, που θα περιλαμβάνει δύο ξεχωριστά κράτη, όπως αναφέρει το σχέδιο Ανάν, με μια κεντρική χαλαρή κυβέρνηση όπως αναφέρει το σχέδιο Ανάν, στην οποία θα εναλλάσσονται Τουρκοκύπριοι, Ελληνοκύπριοι.
Το σχέδιο Ανάν όπως ξέρετε προβλέπει ότι στην κεντρική κυβέρνηση, κατά πρωτόγνωρο διεθνές τρόπο, θα έχει το δικαίωμα βέτο, τις κυβερνητικές αποφάσεις ένας μόνο Τούρκος Υπουργός. Τουρκοκύπριος Υπουργός, δηλαδή η τουρκοκυπριακή μειονότητα, θα έχει δικαίωμα βέτο άρα το σχέδιο Ανάν δεν περιλαμβάνει ούτε δίκαιη ούτε βιώσιμη λύση.
ʼλλωστε ότι δεν μπορεί να μιλάει κανένας σοβαρά για δίκαιη λύση προκύπτει από το γεγονός ότι το σχέδιο Ανάν, μιλάει για δύο συστατικά κράτη, με ξεχωριστή εδαφική οντότητα, με ξεχωριστό σύνταγμα, με ξεχωριστές υπηρεσίες και επίσης μιλάει για παραμονή των εποίκων και των ξένων στρατευμάτων.
Για ποια δίκαιη λύση μιλούν όταν οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, μετά το 1994, μίλησαν και μιλούν για παράνομη εισβολή και κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου από ξένα τουρκικά στρατεύματα, όταν εδώ τώρα το σχέδιο Ανάν, με την υπογραφή δυστυχώς της ελληνικής κυβέρνησης, νομιμοποιεί τα τετελεσμένα του Αττίλα και τα χειροτερεύει.
Γιατί, επιπλέον έχουμε τις αγγλικές βάσεις όπως προβλέπει το σχέδιο Ανάν σαν ξεχωριστό έδαφος και μάλιστα το κείμενο το αρχικό, έλεγε ότι είναι και έξω από το έδαφος της Ε.Ε. και επιπλέον καθιερώνει την επικυριαρχία του αγγλοαμερικανικού παράγοντα.
Αυτό ήθελαν τόσα χρόνια και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Μεγάλη Βρετανία και η Τουρκία. Και είναι θλιβερό σαν φαινόμενο, αυτό να το παρουσιάζουν και ως επιτυχία και ως δήθεν επανένωση της Κύπρου. Η προπαγάνδα από τα μέσα της διαπλοκής και από τις πολιτικές δυνάμεις που διαπλέκονται με αυτά, δεν έχει πλέον όριο. Έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής και αντικειμενικότητας.

κ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ («ΑΠΕ»): Κύριε Πρόεδρε έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την ήττα του ΔΗΚΚΙ και τον αποκλεισμό του από τη Βουλή. Στο χρονικό αυτό διάστημα μεσολάβησαν φυσικά μερικές δεκάδες δημοσκοπήσεων, είναι θετικότερες στις δημοτικές εκλογές αλλά σε συνεργασία με το Κομμουνιστικό κόμμα και βεβαίως και η μεγάλη συμμετοχή των οπαδών του ΠΑΣΟΚ στη διαδικασία ανάδειξης του Γιώργου Παπανδρέου στην ηγεσία του κόμματος. Εφόσον ζητάτε και καθώς ζητάτε μια ψήφο ψυχής από τους ψηφοφόρους, ίσως να ήθελαν και οι ίδιοι να μάθουν πως κρίνετε εσείς τις δικές τους κρίσεις, τη δική τους βούληση, τις προθέσεις τους, πως κρίνετε το λαό, πως κρίνετε τις επιλογές αυτού του κόσμου στον οποίο απευθύνεστε;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Να επιλέγει τα πολιτικά κόμματα και τα πολιτικά πρόσωπα που αυτός κρίνει ότι εκφράζουν τα δικά τους συμφέροντα και εξυπηρετούν τα συμφέροντα της χώρας. Δεν είμαι εγώ ο αρμόδιος για να κρίνω τους πολίτες. Για μας, ότι και να ψηφίσουν, είναι άνθρωποι που τους αγαπάμε και θα αγωνιζόμαστε πάντα γι’ αυτούς, όποια και αν είναι η πορεία η δική μας.
Μέσα ή έξω στη Βουλή, παρότι πιστεύουμε ότι θα μπει το ΔΗΚΚΙ στη Βουλή, παρά τις προσπάθειες που κάνουν οι γνωστοί μηχανισμοί, γιατί το ΔΗΚΚΙ έχει μια καθαρή φωνή και δεν σκύβει ποτέ το κεφάλι και με γνώρισαν πολύ καλά και εμένα ως Υπουργό επί 8 χρόνια. Αυτός είναι ο λόγος κατά την άποψή μου, που μας απέκλεισαν τόσα χρόνια από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τα μεγάλα, αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που ο ίδιος ο κ. Σημίτης, έκανε μόνο για το ΔΗΚΚΙ και για μένα την εξαίρεση σε σχέση με ότι έκαναν όλοι οι Πρωθυπουργοί της χώρας επί σειρά ετών.
Ενώ μέχρι τον Απρίλιο του 2000 και ο κ. Σημίτης και άλλοι πρωθυπουργοί, όταν ενημέρωναν τους αρχηγούς των κομμάτων, πάντα ενημέρωναν και τον αρχηγό του κόμματος που δεν εκπροσωπούνταν στο ελληνικό Κοινοβούλιο αλλά στο ευρωκοινοβούλιο, βλέπετε Αντώνη Σαμαρά της Πολιτικής ʼνοιξης και Συνασπισμό πριν το ΄96, μόνο για το ΔΗΚΚΙ και για μένα και μιλούν μετά για δεοντολογία και δημοκρατία, ο κ. Σημίτης καθιέρωσε να μην ενημερώνει ποτέ το ΔΗΚΚΙ.
Εκπροσωπείται στην ευρωβουλή με δύο ευρωβουλευτές και ποσοστό ψήφων 6,7%. Ας βγάλει τα συμπεράσματα ο ελληνικός λαός για ποια δημοκρατία μιλάει αυτή η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και για ποιες συνεργασίες γενικότερα μιλούν.

κ. ΣΙΔΕΡΗΣ «ΣΚΑΙ»: Μια επεξήγηση κ. Πρόεδρε επειδή δεν σας είχα ξανακούσει να μιλάτε για το θέμα των μεταναστών. Είπατε ότι είστε υπέρ της προγραμματισμένης και ελεγχόμενης εισόδου τους. Με αυτούς που έχουμε εδώ τι θα πρέπει να γίνει;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Το ΔΗΚΚΙ δεν μιλάει ποτέ για απομάκρυνση αυτών που μένουν εδώ στη χώρα αλλά μιλάμε από εδώ και πέρα σύμφωνα με τις ανάγκες της οικονομίας, θα πρέπει να υπάρχει προγραμματισμένη υποδοχή και ελεγχόμενη με την έννοια ότι όπως και οι Έλληνες πολίτες έτσι και αυτοί ως ισότιμοι πολίτες, θα πρέπει να ξέρουμε την οικονομική τους δραστηριότητα, για να τους προφυλάσσουμε και από την μαύρη εργασία, την εκμετάλλευσή τους που γίνεται από κάποιους εργοδότες, να εισπράττουν τα χρήματα επίσης τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και να μη δημιουργείται και αθέμιτος ανταγωνισμός στους Έλληνες πολίτες είτε είναι εργαζόμενοι είτε είναι επαγγελματίες.

κ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΣ «ΠΑΡΟΝ»: Κύριε Πρόεδρε να επανέλθω λίγο στο θέμα του τρίτου προοδευτικού πόλου. Έχετε κάνει εσείς την αυτοκριτική σας, γιατί μέχρι τώρα έχουν γίνει προσπάθειες και με τον Συνασπισμό και με το ΚΚΕ και με τους δύο μαζί αλλά και με την Πολιτική Κίνηση του κ. Παπαθεμελή. Με δεδομένο ότι και στο εσωτερικό του κόμματός σας υπήρχαν αντιδράσεις για τους δικούς σας χειρισμούς, οι οποίοι οδήγησαν και σε αποχωρήσεις και σε διαγραφές. Έχετε κάνει την αυτοκριτική σας μέχρι τώρα;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Καταρχήν όπως ξέρετε ο ομιλών, ως Πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ, προκειμένου να προχωρήσει αυτή η προσπάθεια και να δημιουργηθεί ο τρίτος πόλος, έφτασε στο σημείο κατ΄ επανάληψη μέχρι και πριν ένα μήνα, να δηλώσω ότι εάν θα δέχονταν οι ηγεσίες οι άλλες να κάνουμε αυτό τον τρίτο πόλο, εγώ δεν θα διεκδικούσα συμμετοχή στην ηγεσία αυτού του Συνασπισμού κομμάτων αλλά ως απλός στρατιώτης θα έδινα την μάχη.
Και υπάρχουν οι δηλώσεις μου στα μέσα ενημέρωσης, σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και τον Ιούλιο του 2003 και το Σεπτέμβριο με την ευκαιρία της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης, που μίλησα στα μέσα ενημέρωσης αλλά και κατ΄ επανάληψη και πρόσφατα στην ΝΕΤ, που παρενέβη στον αέρα όταν ήταν εκεί ο Γιάννης Μπανιάς αλλά και ο Μανόλης Γλέζος. Δεν πήρα καμιά απάντηση μέχρι σήμερα. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος που δεν ανακοινώναμε εμείς τα ψηφοδέλτια, περιμένοντας μέχρι την τελευταία στιγμή που θα εξέπνεε η προθεσμία για την υποβολή υποψηφιοτήτων στα Πρωτοδικεία, μήπως καταλάβουν ή θελήσουν να έρθουν μετά και από την αλλαγή στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και την αλλαγή των δεδομένων, να κάνουμε αυτό τον τρίτο πόλο.
Από εκεί και πέρα, δεν κατανοώ αυτό που λέτε, διότι κάποιοι άνθρωποι επειδή δεν άντεχαν σ΄ αυτό τον δρόμο, τον σπαρμένο με αγκάθια, θέλησαν αυτό το πράγμα να το επενδύσουν πολιτικά. Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο, γιατί δεν θα κάνω αυτό που έκαναν κάποιοι από αυτούς. Σέβομαι τον εαυτό μου και τους θεσμούς αλλά αν θέλει ο οποιοσδήποτε υπάρχουν στα χέρια μου και έγγραφα από τα οποία προκύπτει ότι για κάποιους έγινε εκμαυλισμός συνείδησης, βέβαια με χρήματα του ελληνικού λαού, του κράτους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ («ΣΗΜΕΡΙΝΗ-ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ»): Καταρχάς να σας ευχαριστήσω για την έκταση που δώσατε στο Κυπριακό, κάτι που είναι πεποίθηση των Κυπρίων αλλά και παράπονο αν θέλετε για το γεγονός ότι δεν βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της προεκλογικής αντιπαράθεσης το Κυπριακό, μολονότι ότι αυτό επικαλέστηκε ο Πρωθυπουργός κ. Σημίτης για τις πρόωρες εκλογές. Θέλω να μου πείτε πώς το εξηγείτε αυτό, πώς εξηγείτε δηλαδή την περιθωριοποίηση που γίνεται στο Κυπριακό και από την πολιτική ζωή αλλά και από τα Μέσα αυτή την περίοδο, μια περίοδο που βρίσκονται στην Κύπρο 2.000 ξένο δημοσιογράφοι, που κάνει ζωντανή αναφορά το CNN, το BBC κτλ., 200 και πλέον ξένα κανάλια βρίσκονται εκεί, μόνο στα ελληνικά Μέσα δεν βλέπουμε και είναι ένα παράπονο των Κυπρίων και είναι αποκαρδιωτικό αυτό. Πού το αποδίδετε αυτό; Επίσης αναφερθήκατε επικριτικά στο σχέδιο Ανάν. Είπατε ότι το Κυπριακό παραμένει πρόβλημα εισβολής και κατοχής και πράγματι έτσι είναι κατά την προσωπική μου κρίση. Ποια είναι όμως η δική σας πρόταση για λύση; Αν καταλαβαίνω καλά, πρόταση λύσης για εσάς είναι το status ante quo, δηλαδή εφόσον είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, η επαναφορά στο σύνταγμα Ζυρίχης – Λονδίνου;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Καταρχήν κατά την άποψή μου, παρ’ ό,τι έγινε επίκληση του Κυπριακού για να γίνουν δυο μήνες νωρίτερα οι εκλογές, σκόπιμα δεν αναφέρεται καθόλου και δεν υπάρχει και αντιπαράθεση από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης προς την πολιτική που ακολουθούσε η κυβέρνηση στο Κυπριακό.
Αυτό οφείλεται στο ότι όταν έγινε η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κοπεγχάγη, με την προπαγάνδα των γνωστών διαπλεκομένων μεγάλων ΜΜΕ στην Ελλάδα και στην Κύπρο, πέρασαν στον Ελληνισμό και στον ελληνικό λαό κατά συνέπεια ότι τάχα αυτή η εξέλιξη ήταν μια μεγάλη εθνική επιτυχία.
Βέβαια ποτέ δεν εξήγησαν μέχρι σήμερα στο λαό ή ποτέ δε διάβασαν έστω το ακριβές κείμενο των συμπερασμάτων του Συμβουλίου Κορυφής της Κοπεγχάγης όπου εκεί, στις παραγράφους 10 και 11 θα άκουγε ο Ελληνισμός και ο ελληνικός λαός και θα έβγαζε το συμπέρασμα ότι η διεύρυνση δεν έγινε με ολόκληρη την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά μόνο με το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου, γιατί στις παραγράφους 10 και 11, αναφέρεται ρητά ότι αναστέλλεται το ευρωπαϊκό κεκτημένο μέχρις ότου λυθεί το Κυπριακό στη βάση όμως του σχεδίου Ανάν το οποίο κατά την άποψή μας απαραδέκτως δέχθηκε και η κυπριακή πλευρά και η ελληνική πλευρά.
Το σχέδιο Ανάν λέει τα τελείως αντίθετα από αυτά που προβάλλονταν επί έναν και πλέον χρόνο. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν το προβάλλουν, γιατί στην αντιπαράθεση ενδεχομένως θα αποκαλύπτονταν η πραγματικότητα που είναι κατά την άποψή μας ότι στην Κοπεγχάγη έγινε η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με εννιάμισι, όχι με δέκα χώρες και ότι τελικά νομιμοποιήθηκαν τα τετελεσμένα του Αττίλα με τη βούλα και την υπογραφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ελληνικής κυβέρνησης.
Τί θα έπρεπε να γίνει; Εμείς αυτά τα είπαμε σταθερά επί χρόνια και τότε, όταν ήταν ενόψει η Κοπεγχάγη. Ήταν η μόνη ευκαιρία για την Ελλάδα και την Κύπρο και κυρίως από την ελληνική κυβέρνηση, να χρησιμοποιήσει το βέτο στη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να πετύχει τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού σύμφωνα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Και μπορούσε να έχει αποτελέσματα προς αυτή την κατεύθυνση για το Κυπριακό γιατί η Κύπρος ήταν από τις ελάχιστες χώρες που πληρούσε τα οικονομικά κριτήρια και τα πολιτικά κριτήρια για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Επομένως, εάν έκανε αυτό που έκαναν και οι άλλες χώρες για να υπηρετήσουν τα εθνικά τους συμφέροντα, να πει σαφέστατα στις 15 χώρες της Ευρώπης ότι «εμείς δεν πρόκειται να επιτρέψουμε την είσοδο των άλλων 9 χωρών που δεν έχουν και οι περισσότερες τα οικονομικά κριτήρια και τα πολιτικά που έχει η Κύπρος, αν δεν υποχρεώσετε την Τουρκία να αποδεχθεί λύση στο Κυπριακό με βάση τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας». Αυτή είναι η θέση η δική μας.
Για μας δίκαιη και βιώσιμη λύση είναι ενιαία και ανεξάρτητη Κύπρος, με αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων και εποίκων, με σεβασμό των δικαιωμάτων της τουρκοκυπριακής πλευράς, με ανέπαφο το ευρωπαϊκό κεκτημένο ελεύθερη διακίνηση όλων όπως ισχύει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, γιατί αυτό και μόνο αποτελεί και δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.

κ. ΑΛΙΦΕΡΟΠΟΥΛΟΣ («ALPHA»): Έχοντας απέναντί σας τους εκπροσώπους του Τύπου, μιλήσατε για εκμαυλισμό συνειδήσεων, για χρηματισμό κάποιων με χρήματα μάλιστα του Δημοσίου, περιγράψατε ένα βρώμικο παιχνίδι για το οποίο, όπως εσείς είπατε, έχετε και χαρτιά. Δεν θα πείτε ονόματα; Δεν θα πάτε στον Εισαγγελέα;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Όχι, γιατί δεν χρησιμοποιώ σε προεκλογική περίοδο τέτοιες μεθόδους. ʼλλοι χρησιμοποιούν και μάλιστα τη μέθοδο των ψεύτικων διαδόσεων και αυτοί οι άλλοι βρίσκονται στο δήθεν εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ.

κ. ΑΛΙΦΕΡΟΠΟΥΛΟΣ («ALPHA»): Μετεκλογικά θα το πράξετε;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Αν χρειαστεί, ναι. Πάντως υπεύθυνα και αν το αμφισβητούν κάποιοι αυτό, αν με προκαλέσουν αυτοί, τότε ναι.

κ. ΣΙΔΕΡΗΣ «ΣΚΑΙ»: Δεν συγκαλύπτετε ένα αδίκημα αν το αποσιωπήσετε;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Όχι, γιατί το θέμα είναι πολιτικό, κυρίως πολιτικό και τα θέματα τα πολιτικά ξέρω να τα λύνω πολιτικά και όχι νομικά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όταν λέμε δίκαιη δυνατότητα στη Βουλή, μπορείτε να μας πείτε για πόσες έδρες μιλάμε;
Δ. ΤΣΟΒΟΛΑΣ: Όσες θα μας δώσει ο ελληνικός λαός στις 7 του Μάρτη.