Τα μικρόβια φαίνεται ότι κερδίζουν τη μάχη με την ιατρική επιστήμη, κυρίως με την ανάπτυξη αντοχής πού αχρηστεύει το ένα μετά το άλλο τ' αντιβιοτικά. Μπορεί να παρασκευάζονται νέα και ισχυρότερα, αλλά τα τελευταία χρόνια αυτό γίνεται όλο και σπανιώτερα. Τα παραπάνω επισημαίνει ο Ομότιμος Καθηγητής Παθολογίας κ. Γεώργιος Κ. Δαΐκος, που μιλάει για τις αδυναμίες της αντιμικροβιακής χημειοθεραπείας, αύριο, Παρασκευή 13 Μαΐου, στις 19:00, στην Ολυμπία στο ξενοδοχείο ΑΜΑΛΙΑ, στο πλαίσιο των επιστημονικών εκδηλώσεων που διοργανώνει σε διάφορες περιοχές της χώρας η Ελληνική Εταιρεία Εσωτερικής Παθολογίας (Ε.Ε.Ε.Π.) και ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος (Π.Ι.Σ.), υπό την αιγίδα του Υπουργείου Υγείας και Αλληλεγγύης και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η χρήση (η και η κατάχρηση) συνεπάγεται την ανάπτυξη αντοχής (μπορούμε να την ονομάσουμε ιατρογενή). Εξ’ άλλου, τονίζει, αυξάνουν οι πληθυσμοί πού είναι ευάλωτοι στις λοιμώξεις, όπως οι πάσχοντες από λευχαιμίες, καρκίνους, από νόσους τού συνδετικού ιστού.
Ο γηράσκων πληθυσμός είναι ομοίως πιο ευάλωτος στις λοιμώξεις.
Μεγάλο κεφάλαιο, προσθέτει ο καθηγητής, αποτελούν οι νοσοκομειακές λοιμώξεις και ιδιαιτέρως οι νοσηλευόμενοι στις ΜΕΘ, πού σε αρκετή αναλογία είναι νέοι άνθρωποι, πού επιζούν τροχαίων ατυχημάτων.
Η αδυναμία μας επίσης, καταλήγει, εκτείνεται στη μάστιγα του αιώνα την οξεία ανοσολογική ανεπάρκεια από τον ιό HIV, που προκαλεί το AIDS, το 95% του οποίου είναι στις χώρες του τρίτου κόσμου.
Πού οφείλεται η υπογλυκαιμία; Για το θέμα μιλούν στην εκδήλωση ο Διευθυντής της Α΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής Κλινικής & Διαβητολογικού Κέντρου, Γ.Ν.Α. «Λαϊκό», Καθηγητής κ. Νικόλαος Κατσιλάμπρος και ο Επιμελητής Β΄ Ε.Σ.Υ. Α΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής & Διαβητολογικού Κέντρου, Γ.Ν.Α. «Λαϊκό», κ. Σταύρος Λιάτης.


Η συχνότερη αιτία, εξηγούν, είναι η εμφάνιση της ως ανεπιθύμητη ενέργεια στα πλαίσια λήψης φαρμάκων ή ινσουλίνης για τη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη. Οι άλλες αιτίες είναι αρκετά σπάνιες.
Στα άτομα με διαβήτη, προσθέτουν, η υπογλυκαιμία είναι μια συχνή και ορισμένες φορές σοβαρή παρενέργεια της θεραπείας με ινσουλίνη ή με ορισμένα αντιδιαβητικά δισκία (σουλφονυλουρίες ή μεγλιτινίδες). Προκαλείται όταν υπάρχει πλεόνασμα ινσουλίνης (είτε αυτή λαμβάνεται αυτούσια είτε αυξάνεται η έκκρισή της από τα δισκία) σε σχέση με τις ανάγκες του οργανισμού.
Αυτό συμβαίνει συνήθως είτε γιατί παραλείπεται κάποιο γεύμα, είτε γιατί το γεύμα περιέχει πολύ λίγους υδατάνθρακες, είτε διότι παρεμβάλλεται κάποια μορφή φυσικής άσκησης, είτε ακόμη γιατί καταναλώνεται οινόπνευμα χωρίς παράλληλη λήψη φαγητού.
Υπάρχουν ορισμένα διαβητικά άτομα, κυρίως με διαβήτη τύπου 1 (όπου παρατηρείται πλήρης έλλειψη ινσουλίνης), που έχουν αρκετά χρόνια διαβήτη, τα οποία έχουν χάσει την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τα πρώτα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας.
Στα άτομα αυτά εμφανίζονται απ' ευθείας οι εκδηλώσεις από την έλλειψη γλυκόζης στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρής υπογλυκαιμίας.
Η πρόληψη της υπογλυκαιμίας αποτελεί βασική προτεραιότητα στη σχεδίαση οποιουδήποτε θεραπευτικού σχήματος που περιλαμβάνει ινσουλίνη ή δισκία που αυξάνουν την έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας.
Ο γιατρός οφείλει να αφιερώσει αρκετό χρόνο για την εκπαίδευση του διαβητικού ατόμου σχετικά με την αποφυγή επεισοδίων υπογλυκαιμίας.
Ο αυτοέλεγχος με μετρητή σακχάρου βοηθάει σημαντικά στην πρόληψη των υπογλυκαιμιών. Η σωστή δοσολογία της ινσουλίνης (ή των δισκίων), με αντίστοιχη κατανομή και σύσταση των γευμάτων, οι κατάλληλες οδηγίες σχετικά με την άσκηση αλλά και οι οδηγίες για την αντιμετώπιση της σχετικά συχνής αυτής επιπλοκής πρέπει να διδάσκονται με σαφήνεια σε κάθε διαβητικό άτομο που διατρέχει κίνδυνο υπογλυκαιμίας.
Η διόρθωση της υπογλυκαιμίας περιλαμβάνει ορισμένους κανόνες, εξηγούν οι κ.κ. Κατσιλάμπρος και Λιάτης. Συνήθως αρκούν 1 ποτήρι χυμός ή αναψυκτικό με ζάχαρη (όχι λάιτ) μαζί με 1-2 φρυγανιές για να επανέλθει το σάκχαρο σε φυσιολογικά επίπεδα.
Εναλλακτικά, μπορεί να ληφθούν 2-3 καραμέλες γλυκόζης, ή νερό με 2-3 κουταλάκια ζάχαρη ή μέλι. Δεν συνιστάται η σοκολάτα ή γλυκά με κρέμα γιατί το λίπος που αυτά περιέχουν καθυστερεί την απορρόφηση του σακχάρου. Μετά από 15 λεπτά πρέπει να επαναλαμβάνεται η μέτρηση του σακχάρου για να διαπιστωθεί εάν η υπογλυκαιμία διορθώθηκε. Σε περίπτωση που αυτή επιμένει, επαναλαμβάνεται η λήψη ζάχαρης με μια από τις μορφές που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Εάν η υπογλυκαιμία είναι πολύ σοβαρή και το άτομο δεν είναι σε θέση να την αντιμετωπίσει μόνο του, πρέπει οι παρευρισκόμενοι να του χορηγήσουν ζάχαρη, τονίζουν οι κ.κ. Κατσιλάμπρος και Λιάτης.
Εάν δεν είναι σε θέση να καταπιεί, γίνεται ένεση γλυκαγόνης (ενδομυϊκά ή υποδόρια ή ενδοφλέβια) και στη συνέχεια, όταν το άτομο συνέλθει, πρέπει να λάβει ζάχαρη από το στόμα. Η γλυκαγόνη είναι μια ουσία που φυσιολογικά εκκρίνεται, όπως και η ινσουλίνη, από το πάγκρεας και δρα αυξάνοντας το σάκχαρο. Εάν δεν υπάρχει ένεση γλυκαγόνης μπορεί να χορηγηθεί ζάχαρη ή μέλι στο στόμα και να γίνουν μαλάξεις (μασάζ) στα ούλα προκειμένου αυτή να απορροφηθεί.
Την αυριανή εκδήλωση θα συντονίσει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εσωτερικής Παθολογίας και Διευθυντής της Β' Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής, Μονάδας Έρευνας και Διαβητολογικού Κέντρου Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν», καθηγητής κ. Σωτ. Α. Ράπτης, και θα μιλήσουν ο Διευθυντής της Α΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής & Διαβητολογικού Κέντρου, Γ.Ν.Α. «Λαϊκό», καθηγητής κ. Νικόλαος Κατσιλάμπρος, ο Επιμελητής Β΄ Ε.Σ.Υ. Α΄ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική & Διαβητολογικού Κέντρου, Γ.Ν.Α. «Λαϊκό», κ. Σταύρος Λιάτης, καθώς και ο Ομότιμος Καθηγητής Παθολογίας, κ. Γεώργιος Κ. Δαΐκος. Θα ακολουθήσει συζήτηση με το ακροατήριο.

Τέλος, στον ίδιο χώρο το Σάββατο 14 Μαΐου 2005, από τις 09:00 έως τις 18:00, θα συνεχιστεί η επιστημονική εκδήλωση, την οποία και θα παρακολουθήσουν καθηγητές και ιατροί από την Αθήνα, τον Πύργο, την Ολυμπία, την Αμαλιάδα, τις περιοχές της ευρύτερης περιοχής και την υπόλοιπη Ελλάδα, με τις υπόλοιπες ενδιαφέρουσες ομιλίες καθηγητών και ιατρών απ’ όλη τη χώρα.