Βρυξέλλες, 15 Φεβρουαρίου 2005

Ευρωπαϊκή Πολιτική συνοχής και ελληνικές περιφέρειες

Με αφορμή τη διαπραγμάτευση για τη πολιτική συνοχής της περιόδου 2007-2013, ο Έλληνας ευρωβουλευτής Καθηγητής κ. Γιώργος Παπαστάμκος υπέβαλε νέα ερώτηση προς την Επίτροπο Hübner. Τα ζητήματα που θέτει ο κ. Παπαστάμκος, και τα οποία είναι ανοικτά σε διαπραγμάτευση μεταξύ των κρατών μελών, σχετίζονται με θέματα ειδικού ελληνικού ενδιαφέροντος, όπως:

1. Το μείζον ζήτημα του στατιστικού αποτελέσματος. Υπάρχουν 16 περιφέρειες στην ΕΕ των 25 χωρών, εκ των οποίων 3 Ελληνικές (Αττική, Κεντρική και Δυτική Μακεδονία), οι οποίες εμφανίζουν κατά κεφαλή περιφερειακό ΑΕΠ μεγαλύτερο του 75% του μέσου όρου των 25 χωρών μελών της ΕΕ, αλλά χαμηλότερο του 75% του μέσου όρου των 15 χωρών μελών. Αυτό συνιστά μια πρωτοφανή αρνητική επίπτωση της διεύρυνσης και κατάφωρη αδικία δεδομένου ότι αυτές οι θιγόμενες περιφέρειες θα λάβουν σημαντικά λιγότερους πόρους για την ανάπτυξή τους, επειδή «αναπτύχθηκαν στατιστικά», δηλαδή στα χαρτιά. Έτσι όμως "τιμωρούνται" γιατί τα τελευταία χρόνια κατέβαλαν σχετικά αποδοτικές προσπάθειες σύγκλισης με τις ευπορότερες περιοχές της ΕΕ, αντί να ανταμειφθούν υποβοηθούμενες να ολοκληρώσουν αυτή την πορεία σύγκλισης. Επίσης, πρόκειται για περιοχές με συγκριτικά υψηλή ανεργία καθώς και περιοχές που θα δεχθούν ανταγωνιστικές πιέσεις λόγω της διεύρυνσης.

Σύμφωνα με την ερώτηση-πρόταση του κ. Παπαστάμκου, οι 16 ευρωπαϊκές περιφέρειες θα μπορούσαν να ενταχθούν στο στόχο της σύγκλισης χωρίς απώλειες, δεδομένου ότι το επί πλέον κόστος αυτής της επιλογής δεν θα υπερέβαινε τα 6 δις Ευρώ συνολικά.

2. Τη δυνατότητα να επιμηκυνθεί το χρονικό διάστημα απορρόφησης των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων. Η πρακτική που ισχύει και που προτείνεται και για το Δ' ΚΠΣ είναι ο λεγόμενος «κανόνας ν + 2», δηλαδή η απορρόφηση είναι δυνατή 2 έτη μετά το τέλος της προγραμματικής περιόδου. Ο κ. Παπαστάμκος προτείνει στην Επιτροπή την επιμήκυνση κατά ένα έτος, σε συνολικά 3 έτη («νέος κανόνας ν+3», ώστε να μην υπάρξουν απώλειες πόρων, δεδομένου ότι κατά κανόνα η απορρόφηση αρχίζει πάντοτε με μεγάλη καθυστέρηση, που εν μέρει οφείλεται και στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

3. Την ανώτατη οροφή για τις ετήσιες εισπράξεις. Ο κ. Παπαστάμκος ερωτά την Επιτροπή εάν το όριο του 4%, δηλαδή της δυνατότητας ενός κράτους μέλους να εισπράττει ετησίως μέχρι 4% του εθνικού ΑΕΠ του από την πολιτική συνοχής, θα ισχύσει και για τα νέα κράτη μέλη. Και αυτό επειδή μια ενδεχόμενη αύξηση αυτού του ορίου για τα νέα μέλη θα προκαλούσε σημαντικά προβλήματα στη χρηματοδότηση της νέας πολιτικής συνοχής.