Έλα να πάμε μια βόλτα στα καμένα
σε όμορφα χωριά χτικιά μουτζουρωμένα.
Έλα να δεις τον τόπο που αγαπάω
και να πονέσεις όπως και εγώ πονάω.

Έλα να δεις τα δάση στοιχειωμένα
και τα χωράφια μας με κάρβουνα σπαρμένα.
Πάμε να δεις τις εκκλησιές καμένες
και των Αγίων τις εικόνες μαυρισμένες.

Πάμε να δεις σημαίες στα μπαλκόνια
γυμνά κορμιά καρβουνιασμένα σε αλώνια.
Την εποχή του τρύγου με δρεπάνι
βγήκε ο Χάρος στον τόπο μου σεργιάνι.

Έλα να δεις της μάνας μου το μνήμα
μάρμαρο μαύρο και ποιος θα γράψει ποίημα.
Χιλιάδες χρόνια στο ʼγιο λείψανο της
την φλόγα της να προσκυνά η ανθρωπότης.

Κοίτα αμίλητη και μη δακρύσεις
σκύψε το χώμα μόνο να φιλήσεις.
Και απ’ το φιλί σου δέντρο να φυτρώσει
κάντο για μένα πριν ο τόπος μαραζώσει.

ΗΛΙΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
28/8/2007