ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ «ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ»
Μια διεθνής έρευνα της Gfk Ad Hoc Research επιβεβαίωσε αυτό που στην Ελλάδα όλοι λίγο- πολύ το ομολογούμε., την κρίση της πολιτικής και την απαξίωση
των πολιτικών μας. Περίπου 9 στους 10 ερωτώμενους (το 89%) δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς. Ανάλογη είναι η εικόνα των πολιτικών και στις άλλες χώρες, ενώ κάπως χειρότερη εμφανίζεται στη Γερμανία, Ιταλία, Πολωνία, Τσεχία.
Αρνητικά παραδείγματα σε επίπεδο προσωπικής αναξιότητας βεβαίως υπάρχουν. Αλλά η γενίκευση αδικεί την πραγματικότητα, τους τίμιους και αφοσιωμένους στο καθήκον τους πολιτικούς. Αυτούς που υπηρετούν το δημόσιο, το εθνικό και το κοινό συμφέρον.
Προς τι όμως αυτή η αποστροφή έως και απέχθεια του κόσμου προς την πολιτική και τους πολιτικούς;
Στις δραματικές παρενέργειες της παγκοσμιοποίησης η αγορά έχει υποκαταστήσει και υποτάξει την πολιτική. Βεβαίως και λόγω αδράνειας των πολιτικών ηγεσιών συντελέσθηκε μια μετατόπιση της εξουσίας. Όπως εύστοχα παρατηρεί ο Ιγνάσιο Ραμονέ οι αληθινοί κύριοι του κόσμου δεν είναι εκείνοι που κρατούν την επίφαση της πολιτικής εξουσίας, αλλά αυτοί που ελέγχουν τις χρηματιστικές αγορές, τους πλανητικούς μιντιακούς ομίλους, τις επικοινωνίες, τις πληροφορικές βιομηχανίες και τις γενετικές τεχνολογίες.
Παράλληλα δυστυχώς έχουν αγκυλωθεί και κείτονται αδρανοποιημένες οι παραδοσιακές μορφές αντιεξουσίας (κοινοβούλια, συνδικάτα και ΜΜΕ).
Ο κόσμος πιστεύει στην δύναμη της πολιτικής και, όταν αυτή καταντά να σέρνεται ως δουλικός υπηρέτης της αγοράς, φυσικά θα αποστρέφει το πρόσωπό του από αυτήν και τους φυσικούς φορείς της.
Η φοβερή έκνομη ζεύξη παρ’ ημίν τα τελευταία χρόνια χρήματος – ΜΜΕ- πολιτικής επέφερε δεινά πλήγματα στην εικόνα της πολιτικής και των πολιτικών. Από εκεί που η δημοκρατία στηρίζονταν στην πρόοδο και την κοινωνική συνοχή, τώρα κατέληξε να στηρίζεται στην επικοινωνία και την αγορά. Επικοινωνία και αγορά έχουν τα ίδια αφεντικά. Πρόκειται για τους κατά Καραμανλήν «νταβατζήδες» της εξουσίας. Η εν ηρεμία έκρηξη του πρωθυπουργού, εφ’ όσον φυσικά θα ακολουθήσουν αποτελεσματικά μέτρα που θα εφαρμοσθούν με ευλάβεια, γεννά ελπίδες για το αύριο αυτού του τόπου.
Ο πολιτικός πρέπει να αισθάνεται τον εαυτό του αδιάκοπα στο εδώλιο του δικαστηρίου του χρόνου. Στην έκφραση του Σόλωνα «εν δίκη χρόνου».
Του Στέλιου Παπαθεμελή
επιστροφή